Zaufany przez ponad 260 000 osób

Naukowo udowodnione

Rabaty ilościowe do 15%

Twój koszyk

Twój koszyk jest pusty

Sprawdź te kolekcje!

Niedobór witaminy D przed i po operacji bariatrycznej

Witamina D odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu prawidłowego stężenia wapnia poprzez wspomaganie jego wchłaniania. Niedobór witaminy D jest bardzo częsty przed operacją bariatryczną i nadal stanowi problem po jej wykonaniu. Poniżej przedstawiono, co mówi nauka na temat niedoboru witaminy D przed i po operacji bariatrycznej oraz jak ocenia się i prowadzi zdrowie kości.

Najważniejsze wnioski

  • Przed zabiegiem odnotowano wskaźniki niedoboru na poziomie 71,4–89,7%, rosnące wraz z BMI.
  • Operacja bariatryczna może zmniejszać gęstość mineralną kości, ale odpowiednia suplementacja może to w dużej mierze odwrócić.
  • Rutynowa profilaktyczna suplementacja: wapń 1 200–1 500 mg/dobę oraz witamina D 3 000 IU/dobę.

Okres przedoperacyjny

Osoby z otyłością mają większą masę tłuszczową, dlatego do utrzymania prawidłowego stężenia potrzebna jest większa ilość witaminy D, ponieważ witamina D jest magazynowana w komórkach tłuszczowych.1 Peterson i wsp. stwierdzili częstość niedoboru wynoszącą 71,4% wśród 58 badanych pacjentów, przy czym największy niedobór występował w mniejszościach etnicznych. Stężenie melaniny w skórze jest czynnikiem ryzyka niedoboru witaminy D, ponieważ melanina hamuje syntezę witaminy D.1 Inne badanie wykazało, że 89,7% pacjentów miało stężenie 25-OH-D poniżej 76,0 nmol/l, 61,2% poniżej 50,0 nmol/l, a 25,4% poniżej 25 nmol/l. Wraz ze wzrostem BMI rosła również częstość niedoboru witaminy D.2

Okres pooperacyjny

Istnieją dowody, że procedury odchudzające mogą niekorzystnie wpływać na gęstość mineralną kości, przyspieszać utratę masy kostnej i zwiększać kruchość kości.3 Jednak efekty te można w większości odwrócić dzięki odpowiedniej suplementacji po operacji.4 Stężenie wapnia w surowicy często pozostaje po operacji w granicach normy dzięki mechanizmom regulacyjnym organizmu. Niestety osoby z otyłością zwykle mają nieprawidłowe stężenia 25(OH)D z powodu sekwestracji witaminy D w tkance tłuszczowej oraz siedzącego trybu życia z mniejszą ekspozycją na światło słoneczne.4 Uważa się, że zmiany stężeń hormonów jelitowych po rękawowej resekcji żołądka mogą powodować niedobór witaminy D po operacji.5

  • Ryzyko złamań (Lu i wsp.): 12-letnie badanie wykazało, że spośród 1 775 pacjentów po zabiegu restrykcyjnym 154 (8,7%) doznało złamań. Częstość złamań wynosiła 1,6% po 1 roku, 2,37% po 2 latach, 1,69% po 5 latach oraz 2,06% po ponad 5 latach, głównie w obrębie kończyn.3
  • Mihmanli i wsp.: spośród 119 pacjentów po rękawowej resekcji żołądka 32,7% wymagało wysokich dawek suplementacji witaminy D w celu zwalczenia niedoboru 12 miesięcy po operacji.5
  • Carrasco i wsp.: niedobór witaminy D u pacjentów po rękawowej resekcji żołądka wynosił 31,6% przed operacją, 5,6% po 6 miesiącach i 15,8% po 12 miesiącach; nadczynność przytarczyc występowała u 57,9% przed operacją, 31,6% po 6 miesiącach i 5,3% po 12 miesiącach. Pacjenci z większym spożyciem witaminy D i wapnia z diety oraz suplementów mieli niższe stężenia hormonu przytarczyc, a spożycie wapnia bliższe zaleceniom ASMBS wiązało się z mniejszą utratą masy kostnej w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.6
  • Pluskiewicz i wsp.: gęstość mineralna kości zmniejszyła się o 1,2% w kręgosłupie, o 7% w szyjce kości udowej i o 5,3% w całym biodrze 6 miesięcy po rękawowej resekcji żołądka.7

Poniżej przedstawiono przegląd oceny i prowadzenia zdrowia kości u pacjentów chirurgicznych (tabela 1) oraz zalecenia dotyczące suplementacji wapnia i witaminy D (tabela 2).8

Tabela 1 – Ocena i postępowanie w zakresie zdrowia kości u pacjentów chirurgicznych

Parametr Postępowanie przedoperacyjne Postępowanie pooperacyjne Leczenie
Wapń Stężenie parathormonu w surowicy, stężenie wapnia w surowicy, 25(OH)D; DXA kręgosłupa i biodra u kobiet powyżej 65. roku życia, mężczyzn powyżej 70. roku życia oraz pacjentów ze stanami związanymi z utratą masy kostnej lub niską masą kostną 1 200–1 500 mg/dobę. Monitorować stężenie parathormonu w surowicy, wapnia i 25(OH)D co 6–12 miesięcy, następnie corocznie. DXA kręgosłupa i biodra 2 lata po operacji, następnie co 2–5 lat Ocenić wtórne przyczyny, jeśli masa kostna jest niska przed operacją. Rozważyć bisfosfoniany, gdy wynik T-score gęstości mineralnej kości jest poniżej −2,5
Witamina D 25(OH)D, stężenie parathormonu w surowicy 3 000 IU/dobę potrzebne do osiągnięcia 25(OH)D powyżej 30 ng/ml. Monitorować stężenie parathormonu w surowicy i 25(OH)D co 6–12 miesięcy, następnie corocznie. Dobowa kalciuria w 24-godzinnym zbiorze moczu po 6 miesiącach, następnie corocznie W celu szybkiej korekty niedoboru: więcej niż 3 000 i mniej niż 6 000 IU witaminy D3/dobę lub 50 000 IU witaminy D2 1–3 razy w tygodniu. Ciężki zespół złego wchłaniania może wymagać wyższych dawek do 50 000 IU D2 lub D3 1–3 razy w tygodniu aż do raz dziennie. Wysokie dawki witaminy D należy podawać przez ograniczony czas i monitorować pod nadzorem personelu medycznego
Białko Stężenie albuminy w surowicy; można również oznaczyć białko w surowicy, prealbuminę oraz DXA beztłuszczowej masy ciała 60–80 g/dobę lub 1,1–1,5 g/kg idealnej masy ciała. Monitorować stężenie albuminy w surowicy po 6–12 miesiącach, następnie corocznie Doustna suplementacja białka lub żywienie enteralne/parenteralne w razie potrzeby
Aktywność fizyczna Nie dotyczy Umiarkowana aktywność aerobowa przez co najmniej 150 minut/tydzień, z celem 300 minut/tydzień. Trening siłowy 2–3 razy w tygodniu Nie dotyczy

Zaadaptowano na podstawie: Ben-Porat T, Elazary R, Sherf-Dagan S, et al. Bone health following bariatric surgery: implications for management strategies to attenuate bone loss. Adv Nutr. 2018;9(2):114–127. doi:10.1093/advances/nmx024

Tabela 2 – Zalecenia dotyczące suplementacji wapnia i witaminy D

Wapń Witamina D
Wartości progowe Stężenie wapnia w surowicy (bez choroby nerek): 9–10,5 mg/dl. Stężenie parathormonu w surowicy: nadczynność przytarczyc powyżej 65 pg/ml Zakres referencyjny 25(OH)D 30–100 ng/ml; zakres preferowany 30–50 ng/ml; niewystarczające stężenie 20–30 ng/ml; niedobór poniżej 20 ng/ml
Rutynowa suplementacja profilaktyczna 1 200–1 500 mg/dobę 3 000 IU/dobę
Źródło suplementu Cytrynian Wapń jest preferowany względem węglanu wapnia, ponieważ jego wchłanianie nie zależy od kwasowości żołądka D3 jest silniejsza niż D2, ale obie mogą być skuteczne i ich działanie zależy od dawki
Dodatkowe uwagi Dawki podzielone, nie większe niż 600 mg, przyjmowane w odstępie co najmniej 2 godzin od preparatów zawierających żelazo; węglan wapnia należy przyjmować z posiłkami, cytrynian wapnia z posiłkiem lub bez posiłku Dla najlepszej wchłanialności witaminę D należy przyjmować z posiłkami zawierającymi tłuszcz
Dopuszczalny górny poziom spożycia 19–50 lat: 1 500 mg/dobę; powyżej 51 lat: 2 000 mg/dobę; ciąża/laktacja: 2 500 mg/dobę Powyżej 9. roku życia: 4 000 IU/dobę
Ocena bezpieczeństwa i ryzyka Potencjalne działania niepożądane nadmiernego spożycia obejmują zwiększone ryzyko kamicy nerkowej, zaparć, hiperkalciurii, hiperkalcemii, zwapnień naczyń i tkanek miękkich, niewydolności nerek oraz zaburzenia wchłaniania innych minerałów Przeciwwskazania obejmują hiperkalcemię lub kalcyfikację przerzutową. Stężenie 25(OH)D w surowicy przewlekle powyżej 50 ng/ml może wiązać się z potencjalnymi działaniami niepożądanymi; powyżej 100 ng/ml odzwierciedla nadmiar witaminy D, a powyżej 150 ng/ml wskazuje na zatrucie. Dawki poniżej 10 000 IU/dobę prawdopodobnie nie spowodują toksyczności u dorosłych. Nadmierne spożycie witaminy D wiąże się z hiperkalcemią, hiperkalciurią i kamicą nerkową (w połączeniu z nadmierną suplementacją wapnia). W wrażliwych podgrupach (zaburzenia ziarniniakotwórcze, przewlekłe zakażenia grzybicze, chłoniak, leczenie diuretykami tiazydowymi) należy uważnie monitorować 25(OH)D i wapń. Należy monitorować stężenie wapnia w surowicy 1 miesiąc po zakończeniu wysokodawkowego schematu nasycania witaminą D; jeśli stężenie wapnia jest podwyższone, należy odstawić wszystkie suplementy witaminy D zawierające wapń i opóźnić dalsze dawkowanie nasycające. Podwyższone stężenie wapnia mimo odstawienia suplementów wapnia i witaminy D wymaga monitorowania PTH i skierowania do endokrynologa

Opracowano na podstawie: Ben-Porat T, Elazary R, Sherf-Dagan S, et al. Bone health following bariatric surgery: implications for management strategies to attenuate bone loss. Adv Nutr. 2018;9(2):114–127. doi:10.1093/advances/nmx024

Witaminę D w wysokich dawkach należy przyjmować wyłącznie pod nadzorem lekarza. Zespół prowadzący leczenie bariatryczne ustali dawkowanie na podstawie wyników badań krwi.

Źródła

  1. Peterson LA, Cheskin LJ, Furtado M, et al. Malnutrition in bariatric surgery candidates: multiple micronutrient deficiencies prior to surgery. Obes Surg. 2016;26:833–838. https://doi.org/10.1007/s11695-015-1844-y
  2. Ernst B, Thurnheer M, Schmid SM, et al. Evidence for the necessity to systematically assess micronutrient status prior to bariatric surgery. Obes Surg. 2009;19:66–73. https://doi.org/10.1007/s11695-008-9545-4
  3. Lu CW, Chang YK, Chang HH, et al. Fracture risk after bariatric surgery: a 12-year nationwide cohort study. Medicine (Baltimore). 2015;94(48):e2087. doi:10.1097/MD.0000000000002087
  4. Folli F, Sabowitz BN, Schwesinger W, Fanti P, Guardado-Mendoza R, Muscogiuri G. Bariatric surgery and bone disease: from clinical perspective to molecular insights. Int J Obes (Lond). 2012;36(11):1373–1379. doi:10.1038/ijo.2012.115
  5. Mihmanli M, Isil RG, Isil CT, et al. Effects of laparoscopic sleeve gastrectomy on parathyroid hormone, vitamin D, calcium, phosphorus, and albumin levels. Obes Surg. 2017;27(12):3149–3155. doi:10.1007/s11695-017-2747-x
  6. Carrasco F, Basfi-Fer K, Rojas P, et al. Changes in bone mineral density after sleeve gastrectomy or gastric bypass: relationships with variations in vitamin D, ghrelin, and adiponectin levels. Obes Surg. 2014;24(6):877–884. doi:10.1007/s11695-014-1179-0
  7. Pluskiewicz W, Buzga M, Holeczy P, Bortlik L, Smajstrla V, Adamczyk P. Bone mineral changes in spine and proximal femur in individual obese women after laparoscopic sleeve gastrectomy: a short-term study. Obes Surg. 2012;22(7):1068–376.
  8. Ben-Porat T, Elazary R, Sherf-Dagan S, et al. Zdrowie kości po operacji bariatrycznej: implikacje dla strategii postępowania mających na celu ograniczenie utraty masy kostnej. Adv Nutr. 2018;9(2):114–127. doi:10.1093/advances/nmx024

Ten artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje osobistej porady medycznej. Zawsze proszę omówić swoją sytuację, wyniki badań krwi oraz suplementację z zespołem bariatrycznym lub swoim lekarzem.

Poprzedni post
Następny post

Zostaw komentarz

Proszę pamiętać, że komentarze muszą zostać zatwierdzone przed ich opublikowaniem