Witamina D odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu prawidłowego stężenia wapnia poprzez wspomaganie jego wchłaniania. Niedobór witaminy D jest bardzo częsty przed operacją bariatryczną i nadal stanowi problem po jej wykonaniu. Poniżej przedstawiono, co mówi nauka na temat niedoboru witaminy D przed i po operacji bariatrycznej oraz jak ocenia się i prowadzi zdrowie kości.
Najważniejsze wnioski
- Przed zabiegiem odnotowano wskaźniki niedoboru na poziomie 71,4–89,7%, rosnące wraz z BMI.
- Operacja bariatryczna może zmniejszać gęstość mineralną kości, ale odpowiednia suplementacja może to w dużej mierze odwrócić.
- Rutynowa profilaktyczna suplementacja: wapń 1 200–1 500 mg/dobę oraz witamina D 3 000 IU/dobę.
Okres przedoperacyjny
Osoby z otyłością mają większą masę tłuszczową, dlatego do utrzymania prawidłowego stężenia potrzebna jest większa ilość witaminy D, ponieważ witamina D jest magazynowana w komórkach tłuszczowych.1 Peterson i wsp. stwierdzili częstość niedoboru wynoszącą 71,4% wśród 58 badanych pacjentów, przy czym największy niedobór występował w mniejszościach etnicznych. Stężenie melaniny w skórze jest czynnikiem ryzyka niedoboru witaminy D, ponieważ melanina hamuje syntezę witaminy D.1 Inne badanie wykazało, że 89,7% pacjentów miało stężenie 25-OH-D poniżej 76,0 nmol/l, 61,2% poniżej 50,0 nmol/l, a 25,4% poniżej 25 nmol/l. Wraz ze wzrostem BMI rosła również częstość niedoboru witaminy D.2
Okres pooperacyjny
Istnieją dowody, że procedury odchudzające mogą niekorzystnie wpływać na gęstość mineralną kości, przyspieszać utratę masy kostnej i zwiększać kruchość kości.3 Jednak efekty te można w większości odwrócić dzięki odpowiedniej suplementacji po operacji.4 Stężenie wapnia w surowicy często pozostaje po operacji w granicach normy dzięki mechanizmom regulacyjnym organizmu. Niestety osoby z otyłością zwykle mają nieprawidłowe stężenia 25(OH)D z powodu sekwestracji witaminy D w tkance tłuszczowej oraz siedzącego trybu życia z mniejszą ekspozycją na światło słoneczne.4 Uważa się, że zmiany stężeń hormonów jelitowych po rękawowej resekcji żołądka mogą powodować niedobór witaminy D po operacji.5
- Ryzyko złamań (Lu i wsp.): 12-letnie badanie wykazało, że spośród 1 775 pacjentów po zabiegu restrykcyjnym 154 (8,7%) doznało złamań. Częstość złamań wynosiła 1,6% po 1 roku, 2,37% po 2 latach, 1,69% po 5 latach oraz 2,06% po ponad 5 latach, głównie w obrębie kończyn.3
- Mihmanli i wsp.: spośród 119 pacjentów po rękawowej resekcji żołądka 32,7% wymagało wysokich dawek suplementacji witaminy D w celu zwalczenia niedoboru 12 miesięcy po operacji.5
- Carrasco i wsp.: niedobór witaminy D u pacjentów po rękawowej resekcji żołądka wynosił 31,6% przed operacją, 5,6% po 6 miesiącach i 15,8% po 12 miesiącach; nadczynność przytarczyc występowała u 57,9% przed operacją, 31,6% po 6 miesiącach i 5,3% po 12 miesiącach. Pacjenci z większym spożyciem witaminy D i wapnia z diety oraz suplementów mieli niższe stężenia hormonu przytarczyc, a spożycie wapnia bliższe zaleceniom ASMBS wiązało się z mniejszą utratą masy kostnej w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.6
- Pluskiewicz i wsp.: gęstość mineralna kości zmniejszyła się o 1,2% w kręgosłupie, o 7% w szyjce kości udowej i o 5,3% w całym biodrze 6 miesięcy po rękawowej resekcji żołądka.7
Poniżej przedstawiono przegląd oceny i prowadzenia zdrowia kości u pacjentów chirurgicznych (tabela 1) oraz zalecenia dotyczące suplementacji wapnia i witaminy D (tabela 2).8
Tabela 1 – Ocena i postępowanie w zakresie zdrowia kości u pacjentów chirurgicznych
| Parametr | Postępowanie przedoperacyjne | Postępowanie pooperacyjne | Leczenie |
|---|---|---|---|
| Wapń | Stężenie parathormonu w surowicy, stężenie wapnia w surowicy, 25(OH)D; DXA kręgosłupa i biodra u kobiet powyżej 65. roku życia, mężczyzn powyżej 70. roku życia oraz pacjentów ze stanami związanymi z utratą masy kostnej lub niską masą kostną | 1 200–1 500 mg/dobę. Monitorować stężenie parathormonu w surowicy, wapnia i 25(OH)D co 6–12 miesięcy, następnie corocznie. DXA kręgosłupa i biodra 2 lata po operacji, następnie co 2–5 lat | Ocenić wtórne przyczyny, jeśli masa kostna jest niska przed operacją. Rozważyć bisfosfoniany, gdy wynik T-score gęstości mineralnej kości jest poniżej −2,5 |
| Witamina D | 25(OH)D, stężenie parathormonu w surowicy | 3 000 IU/dobę potrzebne do osiągnięcia 25(OH)D powyżej 30 ng/ml. Monitorować stężenie parathormonu w surowicy i 25(OH)D co 6–12 miesięcy, następnie corocznie. Dobowa kalciuria w 24-godzinnym zbiorze moczu po 6 miesiącach, następnie corocznie | W celu szybkiej korekty niedoboru: więcej niż 3 000 i mniej niż 6 000 IU witaminy D3/dobę lub 50 000 IU witaminy D2 1–3 razy w tygodniu. Ciężki zespół złego wchłaniania może wymagać wyższych dawek do 50 000 IU D2 lub D3 1–3 razy w tygodniu aż do raz dziennie. Wysokie dawki witaminy D należy podawać przez ograniczony czas i monitorować pod nadzorem personelu medycznego |
| Białko | Stężenie albuminy w surowicy; można również oznaczyć białko w surowicy, prealbuminę oraz DXA beztłuszczowej masy ciała | 60–80 g/dobę lub 1,1–1,5 g/kg idealnej masy ciała. Monitorować stężenie albuminy w surowicy po 6–12 miesiącach, następnie corocznie | Doustna suplementacja białka lub żywienie enteralne/parenteralne w razie potrzeby |
| Aktywność fizyczna | Nie dotyczy | Umiarkowana aktywność aerobowa przez co najmniej 150 minut/tydzień, z celem 300 minut/tydzień. Trening siłowy 2–3 razy w tygodniu | Nie dotyczy |
Zaadaptowano na podstawie: Ben-Porat T, Elazary R, Sherf-Dagan S, et al. Bone health following bariatric surgery: implications for management strategies to attenuate bone loss. Adv Nutr. 2018;9(2):114–127. doi:10.1093/advances/nmx024
Tabela 2 – Zalecenia dotyczące suplementacji wapnia i witaminy D
| Wapń | Witamina D | |
|---|---|---|
| Wartości progowe | Stężenie wapnia w surowicy (bez choroby nerek): 9–10,5 mg/dl. Stężenie parathormonu w surowicy: nadczynność przytarczyc powyżej 65 pg/ml | Zakres referencyjny 25(OH)D 30–100 ng/ml; zakres preferowany 30–50 ng/ml; niewystarczające stężenie 20–30 ng/ml; niedobór poniżej 20 ng/ml |
| Rutynowa suplementacja profilaktyczna | 1 200–1 500 mg/dobę | 3 000 IU/dobę |
| Źródło suplementu | Cytrynian Wapń jest preferowany względem węglanu wapnia, ponieważ jego wchłanianie nie zależy od kwasowości żołądka | D3 jest silniejsza niż D2, ale obie mogą być skuteczne i ich działanie zależy od dawki |
| Dodatkowe uwagi | Dawki podzielone, nie większe niż 600 mg, przyjmowane w odstępie co najmniej 2 godzin od preparatów zawierających żelazo; węglan wapnia należy przyjmować z posiłkami, cytrynian wapnia z posiłkiem lub bez posiłku | Dla najlepszej wchłanialności witaminę D należy przyjmować z posiłkami zawierającymi tłuszcz |
| Dopuszczalny górny poziom spożycia | 19–50 lat: 1 500 mg/dobę; powyżej 51 lat: 2 000 mg/dobę; ciąża/laktacja: 2 500 mg/dobę | Powyżej 9. roku życia: 4 000 IU/dobę |
| Ocena bezpieczeństwa i ryzyka | Potencjalne działania niepożądane nadmiernego spożycia obejmują zwiększone ryzyko kamicy nerkowej, zaparć, hiperkalciurii, hiperkalcemii, zwapnień naczyń i tkanek miękkich, niewydolności nerek oraz zaburzenia wchłaniania innych minerałów | Przeciwwskazania obejmują hiperkalcemię lub kalcyfikację przerzutową. Stężenie 25(OH)D w surowicy przewlekle powyżej 50 ng/ml może wiązać się z potencjalnymi działaniami niepożądanymi; powyżej 100 ng/ml odzwierciedla nadmiar witaminy D, a powyżej 150 ng/ml wskazuje na zatrucie. Dawki poniżej 10 000 IU/dobę prawdopodobnie nie spowodują toksyczności u dorosłych. Nadmierne spożycie witaminy D wiąże się z hiperkalcemią, hiperkalciurią i kamicą nerkową (w połączeniu z nadmierną suplementacją wapnia). W wrażliwych podgrupach (zaburzenia ziarniniakotwórcze, przewlekłe zakażenia grzybicze, chłoniak, leczenie diuretykami tiazydowymi) należy uważnie monitorować 25(OH)D i wapń. Należy monitorować stężenie wapnia w surowicy 1 miesiąc po zakończeniu wysokodawkowego schematu nasycania witaminą D; jeśli stężenie wapnia jest podwyższone, należy odstawić wszystkie suplementy witaminy D zawierające wapń i opóźnić dalsze dawkowanie nasycające. Podwyższone stężenie wapnia mimo odstawienia suplementów wapnia i witaminy D wymaga monitorowania PTH i skierowania do endokrynologa |
Opracowano na podstawie: Ben-Porat T, Elazary R, Sherf-Dagan S, et al. Bone health following bariatric surgery: implications for management strategies to attenuate bone loss. Adv Nutr. 2018;9(2):114–127. doi:10.1093/advances/nmx024
Witaminę D w wysokich dawkach należy przyjmować wyłącznie pod nadzorem lekarza. Zespół prowadzący leczenie bariatryczne ustali dawkowanie na podstawie wyników badań krwi.
Źródła
- Peterson LA, Cheskin LJ, Furtado M, et al. Malnutrition in bariatric surgery candidates: multiple micronutrient deficiencies prior to surgery. Obes Surg. 2016;26:833–838. https://doi.org/10.1007/s11695-015-1844-y
- Ernst B, Thurnheer M, Schmid SM, et al. Evidence for the necessity to systematically assess micronutrient status prior to bariatric surgery. Obes Surg. 2009;19:66–73. https://doi.org/10.1007/s11695-008-9545-4
- Lu CW, Chang YK, Chang HH, et al. Fracture risk after bariatric surgery: a 12-year nationwide cohort study. Medicine (Baltimore). 2015;94(48):e2087. doi:10.1097/MD.0000000000002087
- Folli F, Sabowitz BN, Schwesinger W, Fanti P, Guardado-Mendoza R, Muscogiuri G. Bariatric surgery and bone disease: from clinical perspective to molecular insights. Int J Obes (Lond). 2012;36(11):1373–1379. doi:10.1038/ijo.2012.115
- Mihmanli M, Isil RG, Isil CT, et al. Effects of laparoscopic sleeve gastrectomy on parathyroid hormone, vitamin D, calcium, phosphorus, and albumin levels. Obes Surg. 2017;27(12):3149–3155. doi:10.1007/s11695-017-2747-x
- Carrasco F, Basfi-Fer K, Rojas P, et al. Changes in bone mineral density after sleeve gastrectomy or gastric bypass: relationships with variations in vitamin D, ghrelin, and adiponectin levels. Obes Surg. 2014;24(6):877–884. doi:10.1007/s11695-014-1179-0
- Pluskiewicz W, Buzga M, Holeczy P, Bortlik L, Smajstrla V, Adamczyk P. Bone mineral changes in spine and proximal femur in individual obese women after laparoscopic sleeve gastrectomy: a short-term study. Obes Surg. 2012;22(7):1068–376.
- Ben-Porat T, Elazary R, Sherf-Dagan S, et al. Zdrowie kości po operacji bariatrycznej: implikacje dla strategii postępowania mających na celu ograniczenie utraty masy kostnej. Adv Nutr. 2018;9(2):114–127. doi:10.1093/advances/nmx024
Ten artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje osobistej porady medycznej. Zawsze proszę omówić swoją sytuację, wyniki badań krwi oraz suplementację z zespołem bariatrycznym lub swoim lekarzem.