Operacja bariatryczna nie leczy uzależnienia od jedzenia. To stwierdzenie może być dla niektórych odkrywcze, ale jest również tytułem książki autorstwa dr Connie Stapleton, PhD. Według dr Stapleton, „Uzależnienie od jedzenia często pozostaje nierozpoznane i może sabotować nawet najlepsze wysiłki, aby schudnąć i utrzymać uzyskaną masę ciała. Uzależnienie od jedzenia jest chorobą odrębną od choroby otyłości. Jeśli uzależnienie od jedzenia jest obecne i nieleczone, zdominuje wysiłki zmierzające do leczenia otyłości, prowadząc do utrzymujących się chorób współistniejących, beznadziei i frustracji.”1
Podobnie jak uzależnienie od jedzenia, inne zaburzenia odżywiania mogą być częste u pacjentów bariatrycznych. Badanie częstości występowania zaburzeń odżywiania wśród osób z BMI poniżej 40 wykazało, że chociaż kobiety są nawet 3 razy bardziej narażone niż mężczyźni na wystąpienie jakiegokolwiek zaburzenia odżywiania, to u kobiet i mężczyzn prawdopodobieństwo epizodów objadania się było takie samo.2

Najważniejsze wnioski
- Uzależnienie od jedzenia jest chorobą odrębną od otyłości i nie jest leczone operacją.
- Około 10% pacjentów bariatrycznych spełnia kryteria zaburzenia z napadami objadania się, w porównaniu z 1,2% całej populacji.
- Proszę być szczerym z zespołem: leczenie zaburzenia odżywiania przed operacją nie oznacza automatycznej dyskwalifikacji.
Zaburzenie z napadami objadania się
Co dokładnie oznacza zaburzenie z napadami objadania się? Poza spożywaniem dużych ilości jedzenia w krótkim czasie, kliniczne objadanie się wiąże się z poczuciem utraty kontroli i występuje co najmniej raz w tygodniu przez co najmniej 3 miesiące.3 Zachowawcze szacunki wskazują, że 10% pacjentów bariatrycznych spełnia kryteria zaburzenia z napadami objadania się, w porównaniu z 1,2% całej populacji.3 To jeden z powodów, dla których przedoperacyjna ocena psychologiczna jest tak ważna dla pacjentów bariatrycznych.
Czynniki do rozważenia
Oto 5 czynników, które warto wziąć pod uwagę, jeśli przeszli Państwo operację bariatryczną, rozważają ją Państwo lub tracą Państwo masę ciała bez operacji:4
- Proszę być szczerym. Pacjenci mogą obawiać się dyskwalifikacji z operacji, jeśli przyznają się do zaburzeń odżywiania. Jednak leczenie zaburzeń odżywiania przed operacją nie stanowi automatycznej dyskwalifikacji i prowadzi do lepszych wyników po operacji.
- Proszę sprawdzić zespół. Zespół opiekujący się pacjentem powinien obejmować różnych specjalistów, aby uwzględnić wszystkie potrzeby pacjenta, w tym terapeutów poznawczo-behawioralnych, którzy zajmą się kwestiami zdrowia psychicznego.
- Grupy wsparcia. Regularne uczestnictwo w grupach wsparcia poprawia wyniki, zarówno w zakresie utraty masy ciała, jak i relacji z jedzeniem. Grupa wsparcia jest często najlepszym sposobem na utrzymywanie regularnego kontaktu z dyplomowanym dietetykiem, pielęgniarką lub koordynatorem.
- Proszę zaakceptować zmianę. Zrobienie pierwszego kroku w kierunku uzyskania pomocy nie jest łatwe, ale przyjęcie zmiany zachowania jest niezbędne dla długoterminowego zdrowia i dobrego samopoczucia.
- Współczucie dla siebie. Otyłości często towarzyszą uczucia samoodrzucenia, żalu, winy i wstydu, z których żadne nie zostaje usunięte przez operację. Okazywanie sobie współczucia pomaga złagodzić te uczucia na tej drodze.
Chociaż operacja bariatryczna może leczyć otyłość, cukrzycę, nadciśnienie tętnicze, problemy ortopedyczne i inne schorzenia, te dolegliwości fizyczne często wysuwają się na pierwszy plan, podczas gdy zaburzenia odżywiania i zdrowie psychiczne są ignorowane. Należy zachować ostrożność przy postępowaniu w przypadku zaburzeń odżywiania po operacji bariatrycznej. Jak ujęła to dr Stapleton w swojej książce, "operacja odchudzająca nie leczy uzależnienia od jedzenia".
Jeśli zauważa Pani/Pan objawy zaburzonego odżywiania, prosimy porozmawiać ze swoim zespołem bariatrycznym lub lekarzem rodzinnym. Pomoc jest dostępna, a proszenie o nią jest oznaką siły.
Źródła
- Stapleton C. (2017). Weight loss surgery does not treat food addiction. Atlanta, GA: Mind Body Health Services.
- Hudson JI, Hiripi E, Pope HG, Kessler RC. (2007). The prevalence and correlates of eating disorders in the National Comorbidity Survey Replication. Biological Psychiatry, 61(3), 348-358. doi:10.1016/j.biopsych.2006.03.040
- Brode CS, Mitchell JE. (2019). Problematic eating behaviors and eating disorders associated with bariatric surgery. Psychiatric Clinics of North America, 42(2), 287-297. doi:10.1016/j.psc.2019.01.014
- 5 Ways to Reduce the Risk for an Eating Disorder Post-Bariatric Surgery. (10 September 2018). https://www.waldeneatingdisorders.com/blog/5-ways-to-reduce-the-risk-for-an-eating-disorder-post-bariatric-surgery
Ten artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady medycznej. Zawsze prosimy omówić swoją sytuację, wyniki badań krwi oraz suplementację z zespołem bariatrycznym lub lekarzem prowadzącym.